Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (dalej: Tarcza 2.0), do Ordynacji podatkowej wprowadzono nowe przepisy, w ramach których Minister Finansów ma możliwość zlecenia izbie rozliczeniowej dokonanie analizy skutków zachodzących zjawisk gospodarczych, w tym w szczególności ich wpływu na płynność finansową przedsiębiorców i innych podmiotów. Krajowa Izba Rozliczeniowa dokonuje analizy na podstawie posiadanych danych oraz danych przetwarzanych w systemach płatności nieodpłatnie (art. 119zhb par 1 oraz 3).

Uprawnienie wprowadzone przez Tarczę 2.0, o którym mowa powyżej przewiduje dodatkowe prerogatywy dla fiskusa, które w praktyce umożliwiają skarbówce szeroką weryfikację danego przedsiębiorcy. Należy zwrócić uwagę, że przepis ten może być wykorzystywany przez organy podatkowe również do kontroli rachunków bankowych przedsiębiorców w celu weryfikacji stosowności uzyskania przez nich pomocy uzyskanej w czasie epidemii. Umożliwi to badanie firmowych rachunków, czy realnie firm, które uzyskały wsparcie w wyniku odnotowanego spadku obrotów spowodowanych epidemią wirusa Covid-19. Jednocześnie zdaniem Ministerstwa Finansów analiza ta ma zostać przeprowadzona głównie w celu bieżącej analizy skutków pandemii na podmioty gospodarcze, co ma z kolei przyczynić się do udzielania sprawniejszej pomocy dla podatników w przyszłości.
Istnieją jednak obawy związane z komentowanym uprawnieniem Ministra Finansów. Wiążą się one z faktem, że nie wskazano o jakie konkretnie dane minister jest uprawniony występować. Z art. 119zhb par 2 Ordynacji podatkowej wynika wprost, że minister określa zakres danych, które będą przedmiotem danej analizy. Może to skutkować gromadzeniem przez skarbówkę szerokiego zakresu danych na temat prowadzonej przez przedsiębiorców działalności, szczególnie w zakresie uzyskiwanych środków na rachunek bankowy.

Na dzień dzisiejszy według Ministerstwa Finansów, organy podatkowe nie skorzystały jeszcze z uprawnień przyznanych im w ramach Tarczy 2.0. Dlatego też trudno przewidzieć, czy wspomniane narzędzie kontroli będzie wykorzystywane jedynie do zwalczania negatywnych skutków pandemii COVID – 19 czy będzie także stosowane w innych celach.